از میدان یقین میدان بصیرت زاید. قوله تعالی: «تذكروا فاذا هم مبصرون» بصیرت دیده ور شدن است. بصیرت بسه چیز است: بصیرت قبول، و بصیرت اتباع، و بصیرت حقیقت. بصیرت قبول رسید تست بیافت آشنایی: « قد جاءكم بصائر من ربكم». و بصیرت اتباع راه سنت بصلابت سپردنست: «علی بصیرة انا و من اتبعنی» و بصیرت حقیقت مولای خود را بدیدهٔ دل دیدنست: «تبصرة و ذكری لكل عبد منیب». بصیرت قبول در نظارهٔ تجارب و علامات و دلایل است. و بصیرت اتباع در كتاب و سنت و آثار سلفست. و بصیرت حقیقت چراغست در دل كه «اینكم»، و ندا در گوش كه «ایدرم»، و نشان روشن كه «با توأم».