از میدان تفكر میدان ذكر زاید. قوله تعالی: «ولا یتذكر الا من ینیب». تذكر یاد كار رسیدست و بپذیرفتست، و فرق میان تفكر و تذكر آنست كه تفكر جستنست و تذكر یافتن است. و تذكر سه چیزست: بگوش ترس ندای و عید شنیدن، و به چشم رجا با منادی بوعدهٔ دوست نگریستن، و بزبان نیازمندی منت را اجابت كردن است. تذكر بترس میان سه چیزست: فزع سنن پوشیده، و وجل سرانجام نادیده، و تأسف بر وقت شوریده. و تذكر برجا میان سه چیزست: توبهٔ كوشنده، و شفاعت نیوشنده، و رحمت تابنده. و تذكرنیاز میان سه چیزست: مناجات پیوسته، و آشنایی از ازل شادی نماینده، و دلی گشاده بمولی نگرنده.