از میدان رهبت میدان اشفاق زاید. قوله تعالی: «الذین هم من خشیة ربهم مشفقون». و اشفاق ترس دایم است. ابریست نور باران. و این ترس نه پیش دعا حجاب گذارد، و نه پیش فراست بند، و نه پیش امید دیوار، این ترس است گدازنده و كشنده، تا كه بشارت «الا تخافوا ولاتحزنوا» نشنود نیارامد. خداوند اشفاق را كرامت مینمایند، و از هم زوال آن ویرا میسوزانند، و نور میافزایند، و فزع تغییر در وی میافگنند. و در غربت ویرا برمیكشند، و عتاب در گوش و دل وی میافگنند. و این ترس عارفانست.