دلبرا! از رهی بشنو معنی الف از حروف متشهابات. بدانک الفات از شطحیات اشارات استواء قدم در قدم بر قدم از قدم است و فردانیت ذات بر ذات در ذات و تجلی کُنه بر کُنه، و عین بعین و خبر است از عین جمع و جمع جمع و اسقاط علل. آن اصل علت و ظهور حقیقت بی رسم ربوبیّت بروز کرده در لباس نکره و معرفت در معرفت بشرط نکره، عرفان در نکره مجهول است و نکره در حقیقت معرفت منقطع. الف اصل قِدم است. حدثان بنعت فنا، دران غایت عدم بر قِدم مزاحم نیست، زیرا که در حقیقت جز قدم نیست.