یا وها اشارت خطاب غیب است از غیب غیب را، خاص است غیبت را و حضور را. تنزیه قدم در حدث از حدث اشارت هویت محض توحید است عشاق را، از حق بحق را- تبارک اسمه-. اوست که بجمیع صفات در حروف تهجی تجلی میکند، ارواح پیغمبران و اولیا را و جان ملکوتیان را. آنگاه با ایشان خطاب کند کشف غیب را در حال ایشان.