اما آنچه سید گفت از متشابهات در شطحیات در زمانی که سکر محبت و عشق در مقام التباس برو غالب آمد چون مشاهد بود حق را بحق، نعوت قدم در افعال و صفات برو پیدا آمد در عین جمع افتاد. گفت «خَلقِ اللّهُ آدمَ علی صورته» و «رأیت ربّی فی احسن صورة» و «وجدت بَردَ انامله» و «الکرسیّ موضع القدمین» و «ینزل اللّه کل لیلة» و حدیث ضحک دمآدم
و صلاة و استلقاء و وضع القدم علی جهنم و امثال اینها. از حدیث صفات عبارات افشای ازلیات بود و حقیقت عیون صفات بنعت ظهور در معاینات لکن مکر و تلبیس عشق بود عاشق را از معشوق، زیادتی محبت را و رسوخ توحید بعد از انکشاف رسوم عشق عاشق را.