در بیتی اشارت بشطح کند که «بحق اشارت بحق کردم.» شعر: «أشرتُ الی حقٍ بحقٍّ.»
قال: یعنی اشارت کردم بحق بقول حق. نیز گفت «تحیر حق الحق و الحق ناطق» یعنی وصف واصفان در عظمت حق با جملۀ حقیقت و حقها لا شیء شد. آنگه گفت که «نعت حق بیان شد، چون باشد که مکان حق میان خلق پنهان باشد؟»
قال: بمکان حق عظمت و کبریا و هستی و مکانت خواهد و ظاهر شدن او در هر ذره‌ئی متشابه در کلام بسی است. در بعضی کلمات گفت که «حجاب خلق راست و حق از حجاب منزهست.»