چنین نمود که بخاصیت این معرفت کس نرسد جز احمد. گفت «از برای این حقش حرمی خواند.»
قال: یعنی در دایرۀ حقیقت حقش بپرورد و در حرم معرفتش نگاه داشت. او مخصوص است بطیران بجناح قران در ازلی رحمن، او راست معدن عرفان و حرم ایمان و أنوار سلطان و شفاعت اهل عصیان و آن مقام محمودست. نورش از حقیقت پیدا شد و آن نور باز آنجا شد.