حسین در وصف مهتر گفت که «از دایرۀ حرم جز او کسی بیرون نیامد، ترسنده و أواه بود بلباس حقیقت بیرون آمد، خلیقت را آوه زد.» قال اللّه تعالی «و ما أرسلناک الا رحمةً للعالمین.»
قال: حسین حقیقتِ نقطۀ دایرۀ ثالث یاد کرد. گفت «از آن دقیق‌تر نقطه است که او اصل است، زیادت و نقضان نشود فنا بدو راه نداند.»
قال: بدین نقطه عین عین عین عینیت که موجود است در وجود کنه کنه کنه، و حقیقت علت علت- که منزه است از مقالت و اشارت و حدثیت و خیالیت و وهمیت- که ذات حق است-سبحانه- خواهد. «لیس بمکیف ولا بمخیل ولا بمصور.» قدم مسرمدست، و أبد مقدس، بزیادت کون زیادت نگیرد، بنقصان کون نقص نگیرد. «لایُدرک بالحواس و لا یقاس بالناس». چون قدیم ممتنع است بقدم خود از مطالعت اهل عدم، چون درو رسد حدوث بعلم محدث؟ و علم وجود او با وجود اوست قدیم در قدیم جز او را نشناسد-سبحانه.