شطاح فارس فرماید که این کتاب جمع کردم ببدر انجم فلک قمر قوس. ازین خرمن دانه جز مرغان اُنس برندارند. هرکه از ثَری عناصر ببالای چرخ اخضر قلب جان برنگذرد، و طوارق اشکال زمان غیب بأقطار سماء قدرت نبیند و بانگ خروس ملکوت از بطنان غیب جبروت نشنود و گرد سواحل قلزم صفت نگردد وأسباب ملک غیب شکافته از ابواب قدم نبیند و در آنِ فلق صبحِ مرغان تجلی ازل دانۀ وسواس عشق ابد نگیرد، رموز این شطحیات برو غرامت آورد، زیرا که علاقۀ لطیفۀ جان مقدسان مهر است که در وقت حقه بازی قدس از دهان صدف محبت مهرۀ رمز «أناالحق» گویان براندازند. تا بی طبایع و رسوم و حوادث سوی مشارق قدم نشوی و قرام ملک الوهیت از قرن ازل برنگیری و در روی ترک خاقان هویت ننگری و در مشاهدۀ شاهد مصر غیب «وقطعنَ أیدیهنّ» برنخوانی، رسم «وَشَروه بثمنّ بخسِ». درین بیاع خانه ندانی، که چون یوسف آن عصر اسرار را در لباس انوار از مکامن غیب چون ارزان فروختم و بآتش سیر جان حجب امتحان حکمت سوختم.
صوفیان دانند که من چگفتم، زیرا که اشارت ایشانست، و رمز عشق ناتوانست. عیسی خُنب «صبغة اللّه» است که از رنگ وحدت مقتبسان انوار غیب را از غیب غیب رنگ رزی کند. اگر چه تو ندانی، مقدسان ملکوت در اوراق قدس نوشتند، و دانۀ این سنبل صفا و سنبلۀ اهل وفا در زمین حظایر قدس کشتند. «کلا ان کتاب الابرار لفی علیین و ما أدریک ما علیون؟ کتاب مرقوم یشهده المقربون.» آنک دانست، مقتدی عاشقانست. هرکه ایمان آورد بعد از حقیقت طلب از جملۀ مریدانست. مَن آمن بکلامنا هذا «مِن وراء سبعین حجاباً»، فهو من أهله. رزقنا اللّه و ایّاکم فهم ما اشارت الیه الصّوفیّة! و رزقنا اللحوق بهم فی الدنیا و الآخرة! و الحمدللّه رب العالمین و صلواته علی محمد و آله الطاهرین و صحبه الطیبین أجمعین.