مقتداء مشایخ عراق ابوالحسن سری بن ابی المغلس السقطی بود، قدس الله روحه، تلمیذ معروف کرخی بود، و خال و استاد شیخ جنید بود، و صاحب مکاشفات و معاملات، و در سنه سبع و تسعین و مأتین به جوار حق پیوست.
و امام مشایخ و عین القلادة ابوالقاسم جنیدبن محمد بود، قدس الله روحه، و اصل او از نهاوند بود، و منشأ و مولد او در عراق. صحبت سری سقطی یافته، و نوری و از آن حارث محاسبی، و در سنۀ سبع و تسعین و مأتین به جوار حق رسید در بغداد.
و سرور محبان ابوالحسین احمدبن محمد النوری جنید درشان او فرمود: مذمات النوری لم یخبر عن حقیقة الصدق احد. وفاتش در سنه خمس و تسعین و مأتین بود.
و از کبار مشایخ عراق شیخ ابوالعباس بن عطا بود از اقران جنید، و در علم حقایق صاحب کلمات بود، و در سنۀ تسع و ثلثمائة رحلت فرمود.
و از مشاهیر مشایخ ابواحمد رویم بن محمد بود، و شیخ کبیر ابوعبدالله محمدبن الخفیف، قدس الله روحه، او را عظیم الشأن خواندی، و صحبت شیخ جنید یافته بود، و در سنه ثلاث و ثلثمائة فرمان یافت.
و شیخ ابوبکر شبلی رحمةالله علیه که سرور مشتاقان و سالکان طریقت بود، مولد و منشأ او در بغداد بود، و در سنۀ اربع و ثلثین و ثلثمائة از دار فنا به دار بقا رحلت فرمود در بغداد.
و از جملۀ شیوخ کبار در طرف عراق ابونصر بشر حافی بود، رحمةالله علیه. اگر چه اصل او از مرو بود، اما در بغداد ساکن بود، و در سنۀ سبع و عشرین و مأتین وفات یافت در بغداد.
اگر چه مشایخ شام و حجاز و خراسان و عراق از صد یکی، و از بسیار اندکی نوشته میشود، اما عدد هفت را خاصیتی است، به هفت شیخ از مشاهیر مشایخ اختصار کرده شد، رحمةالله علیهم اجمعین.