و أیضاً منها مظهر من حیث هو مظهر باطن است زیرا كه وی حكم آینه دارد چون آینه از صورت پر بر آید ورت می‌نماید نه آینه پس ظهور صفتِ ظاهر است نه مظهر و باطنِ این ظاهر همان نفسِ ظاهر است امّا به اعتبار حال تقدّم وی بر حال ظهور و باطن باطن آنچه بر سبیل اجمال می‌دانیم از غیب هویت ذات هر متعینی مسبوق است به لا تعین.