اشعة اللمعات
فهرست
- ۱مقدّمه شارح
- ۲شرح اصطلاح ممكن واجب و وجود
- ۳وجود به معنای كون و حصول و حقیقت وجود
- ۴معناي حقيقت وجود، حقيقت محمديه، واحديّت وحدت و برزخيّت اولي، تعيّن ثاني، حقيقت قلم اعلي، حقيقت لوح محفوظ
- ۵حقایق ممكنات
- ۶حروف عالیات
- ۷وجود ممكنات ظهور وجود حقّ تعالی است در حقایق ماهیت ایشان
- ۸معیت وجود حقّ تعالی به ماهیت
- ۹نحوه معیت و قیومیت حقّ سبحانه با اشیاء
- ۱۰قُرب و معیت همۀ ماهیات اعم از شریفه و خسیسه
- ۱۱مظهر شیء صورت اوست
- ۱۲مغایرت مظهر در آن چیزی كه در وی ظاهر است
- ۱۳ظاهر در تعین و تقید تابع مظهر است
- ۱۴در معنای مظهر
- ۱۵تفاوت موجودات خارجی در صلاحیت مظهریت اسماء و صفات الهی
- ۱۶اثر وجود حقّ سبحانه و تعالی در اعیان ثابته
- ۱۷مظاهر و صور اسماء و صفات الهی
- ۱۸جهات موجودات نسبت به حقّ سبحانه
- ۱۹اقسام مقربات
- ۲۰اقسام تجلّیات حضرت حقّ سبحانه
- ۲۱در معنای منازله دانی تدلّی
- ۲۲معرفت و ادراك حقّ تعالی
- ۲۳رابطۀ محبت میان محبّ و محبوب
- ۲۴در معنای حمد در نزد صوفیه
- ۲۵فائدة
- ۲۶مقدّمه — در اشارت به موضوع و محمولات مسائل علمی كه شیخ مصنّف در صدد ایراد بعض مسائل آن است
- ۲۷لمعۀ اوّل — در بیان مبدأیت عشق مر معشوق و عاشق را و كیفیت انتشاء ایشان از وی و این در تعّین اوّل است و در بیان آن كه هر یك در چه محتاج است به آن دیگر
- ۲۸لمعۀ دوم — در بيان كمال جلا كه نمود خودَستش در مجالی و مظاهر و این منتشی از تعین ثانی است
- ۲۹لمعۀ سيّم — در بيان كمال استجلا كه شهود خودَستش در مظاهر و مجالی و ما یتبع هذا الشهود من الاحوال
- ۳۰لمعۀ چهارم — در بيان آن كه معشوق و محبوب بلكه عاشق و محبّ نيز در همۀ مراتب، حضرت حق است
- ۳۱لمعۀ پنجم — در بيان اختلاف مظهر در هر آن و تفاوت ظهور ظاهر به حسب اختلاف مظهر
- ۳۲لمعۀ ششم — در بيان آن‌كه هر يك از محبوب و محبّ آينۀ يكديگرند و هر يك به طور آن ديگر بر مي‌آيد و به خصوصيت خود مقيّد نيست
- ۳۳لمعۀ هفتم — در بيان ظهور عشق با طلاقه در جميع مظاهر و بروز او به كسوت معشوقي بر همۀ مدارك و مشاعر
- ۳۴لمعۀ هشتم — در اشارت به تجلّياتي كه ارباب سلوك را واقع مي‌شود و بيان احكام
- ۳۵لمعۀ نهم — در بيان آن كه مشهود هر يك از معشوق و عاشق در آينۀ آن ديگري چه چيز است و در بيان مراتب شهود عاشق و نهايت آن
- ۳۶لمعۀ دهم — در بيان آنچه ظاهر در مظهر را لاحق مي‌شود از جهت خصوصيت مظهر و آنچه مظهر را عارض مي‌شود از جهت ظهور ظاهر در وي
- ۳۷لمعۀ يازدهم — در دفع شبهه‌اي چند كه سالكان الي اللّه را روي مي‌نمايد و بدان در ورطۀ حلول و اتحاد و زندقه و الحاد مي‌افتند
- ۳۸لمعۀ دوازدهم — در بيان وصول سالكان به تمامي سير الي اللّه و شروع ايشان در سير في اللّه و تحقيق آن
- ۳۹لمعۀ سيزدهم — در بيان حجب نوراني و ظلماني كه موجبات سفر مذكورند و سفر مذكور عبارت از رفع آن حجب است
- ۴۰لمعۀ چهاردهم — در بيان تمايز قوس وجوب و امكان از يكديگر و تحقيق مقام قاب قوسين و بيان سرّ و باطن آن كه مقام أو أدني است و تميز ميان ايشان
- ۴۱لمعۀ پانزدهم — در بيان فعل محبّ چگونگي اضافت هر چيزي به او و تحقيق سعادت و شقاوت
- ۴۲لمعۀ شانزدهم — در اشارات به مثالي كه به آن روشن گردد كه چگونه كثرت اشكال مختلفه در وحدت واحد حقيقي اثر نكند و در عين كثرت، واحد به همان وحدت حقيقي خود باشد
- ۴۳لمعۀ هفدهم — در بيان تنوّع تجلّيات معشوق و ترقّي عاشق در استعدادات به حسب آن تجلّيات و در تحقيق سخناني كه اين طايفه در معني استعداد گفته‌اند و اشارت به بي‌نهايتي راه در سير في اللّه
- ۴۴لمعۀ هجدهم — در بيان سبب حركت عاشق و طلب او و تحقّق آن حركت و ترقّي او ابدالآبدين
- ۴۵لمعۀ نوزدهم — در بيان فراخي حوصلۀ عاشق و كمال سعت و تمامي قابليت او و تحقيق معني قلب و بيان وحدت حقيقي
- ۴۶لمعۀ بیستم — در بیان تقسیم صفات به وجودی و عدمی و اضافت صفات وجودی به معشوق و صفات عدمی به عاشق و تحقیق معنی فقر و بیان مراتبش و بیان "الفقر سواد الوجه فی الدارین" و ترجیح فقر بر غنا
- ۴۷لمعۀ بيست و يكم — در بيان آن كه عاشق مي‌بايد كه از غرض پاك شود و طلب و ارادت خود را از ميان بردارد و به مراد معشوق نِگرد اما ميان مرضي و نا مرضي فرق كند
- ۴۸لمعۀ بيست و دوم — در بيان سرّ تكليف عاشق سالك به اشتغال وي به صور افعال و اعمال از مجاهدات صوري و معنوي و احتجاب وي به آن‌ها، از شهود عين جمع كه بُعدي كه مراد محبوب است عبارت از آن است و در تحقيق معني قُرب در عين بُعد كه مترتّب بر آن تكليف است
- ۴۹لمعۀ بيست و سوم — در بيان كمال تجريد و تفريد عاشق و انقطاع او از همه حتي كه از معشوق نيز و تحقيق وحدت ذاتي عشق
- ۵۰لمعۀ بيست و چهارم — در بيان آن كه صفات وجودي كه عاشق راست، در حقيقت آن صفات معشوق است و پيش عاشق امانت است و تحقيق آن كه تبادل ميان ايشان در صفات واقع است
- ۵۱لمعۀ بيست و پنجم — در بيان تفرقه ميان علم اليقين و عين اليقين و حقّ اليقين و بيان مراتب عشق در اطوار
- ۵۲لمعۀ بیست و ششم — در بیان كیفیت مراقبۀ محبّ مر محبوب را و بیان احتیاج هر یك به آن دیگری از حیثیت محبیت و محبوبیت
- ۵۳لمعۀ بیست و هفتم — در بیان مبدأ شهود عاشق و تحقیق آن كه شاهد چگونه مشهود می‌شود
- ۵۴لمعۀ بيست و هشتم — در بيان تبديل صفات عاشق و بقاي بعد الفناء و وصول او به مقام فرق بعد الجمع و موطن تكميل وارشاد