حقایق ممكنات

و أیضا منها حقایق ممكنات صور معلومیت ذات است متلبّسةٌ بالشئون و الصفات به این معنی كه هر گاه علم حقّ را سبحانه و تعالی به ذات خودش اعتبار كنیم مقید به یك شأن یا بیش‌تر آن صورت علمیه را حقیقت ممكنی از ممكنات می‌گویند و چون اعتبار كنیم به یك شأن یا شئون دیگر آن را حقیقتی دیگر از حقایق ممكنات می‌گوییم و علی هذا القیاس پس علم حقّ به حقایق ممكنات عین خودش باشد به ذات و شئون ذاتیۀ خودش و این است معنی آن كه می‌گویند«علم سبحانه به عالم، عین علم وی است به ذات خودش.»