حرف الطّاء — بیان توجّه خویش به اوساط و اجتناب از تفریط و افراط

أَمّ: آهنگ کردن «از اول». والنَّمَط: الجماعةُ من النّاسِ أمرُهم واحدٌ، و فی‌الحدیث: «خیرُ هذه الأمّةِ النّمطُ الأوسطُ، یلحقُ بهم التّالی و یرجعُ إلیهم الغالی». و أَوْسَط: میانه. و إفراط: از حدّ درگذشتن.

می‌فرماید: ما آهنگ می‌کنیم گروه میانه را، نیستیم چون کسی که تقصیر کرد، یا از حدّ درگذشت. «شارح»