نقش تیغ او که مرآت قدرت بوده و چهرهٔ نصرت دران می‌نموده

می‌فرماید: شیری بر شیری حمله می‌کند، به شمشیری برندهٔ تیز یمنی در دست راست مردی یمنی. «شارح»

نکته

قرینهٔ «فی یمین یمان» مشعر است به آنکه این بیت شعر مرتضیٰ نیست؛ چه آن حضرت یمنی نبوده و گویا شمشیری از اهل یمن به آن حضرت منتقل شده و محل ارتسام این بیت بوده. و متحمل است که ساختن شمشیر و رسم این بیت بران در سال دهم هجری بوده که مصطفیٰ ﷺ، مرتضیٰ را به یمن فرستاد و برای تودُّد با اهل یمن خود را به یمن نسب فرموده. یا گوئیم «یمان» ثانی بضمّ یاء است، به معنی صاحب یمن، چنانچه معنی عُظام و عُقام و جُمال بضمّ فاء عظیم و عقیم و جمیل است. و قال الجوهریُّ: «یمن فلانٌ علیٰ قومِه فهو میمونٌ، إذا مبارکاً علیهم و یمنهم فهو یا مِنٌ، مثل شُئِمَ وشأم.»