این سخن نقل است زاسكندر كه گفتهرچه گیری معتدل باید گرفت
در میان رو نه بعز و نه بذلزانكه جزویست اعتدال از عقل كل
نه بنزدیك آی و نه میباش دوردر وسط رو تا بود خیر الامور
چون رسن رامعتدل افتاد تابگر بود صد رشته گردد یك طناب
ور دهی تابش ز اندازه بدربگسلد پیوند او از یكدگر
تو زخشك و تر نداری در جهانجز سخن سرد و دل گرم این زمان
گرچه مردی سرد گوئی گرم دلجهد كن تا بو كه گردی معتدل
گر همی خواهی كه گیرد كار نورمعتدل میباش در خیرالامور
كار چون بیش آید از قدر عقولگر همه فضلی است پیش آرد فضول
طعمۀ كان پاكبازان را دهندهرگز آن كی نونیازان را دهند