در رهی میشد سنائی بیقراردید كناسی شده مشغول كار
سوی دیگر چون نظر افكند بازیك مؤذن دید در بانگ نماز
گفت نیست این كار خالی از خللهر دو را می‌بینم اندر یك عمل
زانكه هست این بیخبر چون آن دگراز برای یك دومن نان كارگر
چون برای نانست كار این دو خامهر دو را یك كار می‌بینم مدام
بلكه این كناس در كارست راستوان مؤذن غرۀ روی و ریاست
پس درین معنی بلاشك ای عزیزاز مؤذن به بود كناس نیز
تا تو با نفسی و شیطانی ندیمپیشه خواهی داشت كناسی مقیم
گردرخت دیو از دل بركنیجانت را زین بند مشكل بركنی
ور درخت دیو میداری بجایبا سگ و با دیو باشی هم سرای