گشت مجنون در بیابانی مقیمبود آنگاهی زمستانی عظیم
آتشی بر كرده بود آن بی خبرگرم می شد دل ز آتش گرم تر
از بر لیلی كسی آمد فرازگفت ای از یار خود افتاده باز
چه خبر داری ز لیلی باز گویمن نیم بیگانه با من راز گوی
گفت این دارم خبر كان سیمبرهست از جان كندن من بی خبر
این بگفت و دست در اخگر گرفتتا كه اخگر جمله خاكستر گرفت