كاملی گفتست كز بیم گناهگر نبودی پیش حاصل رنج راه
یا زجان كندن بلا بودی و بسیا عذاب گور بودی پیش و پس
یا صراطستی و یا میزانستیهرچه هستی آن همه آسانستی
این همه سهل است اگر نبود فراقچون بود فرقت دلی پر اشتیاق
هر عذابی كان همی داند یكیجمله در جنب فراقست اندكی
تو چه دانی ای پسر سوز فراقعاشقی داند دلی پراشتیاق
تو چو عاشق نیستی دل مردۀدعوی عشق از چه در سركردۀ