| - وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: - قيمَةُ كُلِّ امْرِئ ما يُحْسِنُهُ. | و آن حضرت فرمود: قیمت هر مرد کاری است که آن را نیکو انجام می دهد. |
| - وَ هذِهِ الْكَلِمَةُ الَّتى لاتُصابُ لَها قيمَةٌ، وَ لاتُوزَنُ بِها حِكْمَةٌ، وَ لاتُقْرَنُ | این سخنی است که نمی توان برایش قیمت گذاشت، و حکمتی را با آن سنجید، و کلامی را |
| اِلَيْها كَلِمَـةٌ.- | با آن برابر نمود. |
حکمت ۸۲ |
| - وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: - اُوصيكُمْ بِخَمْس لَوْ ضَرَبْتُمْ اِلَيْها | و آن حضرت فرمود: شما را به پنج برنامه وصیت می کنم که اگر برای یافتنش مشقت سفری |
| آباطَ الاِْبِلِ لَكانَتْ لِذلِكَ اَهْلاً: لايَرْجُوَنَّ اَحَدٌ مِنْكُمْ اِلاّ | سخت را عهده دار شوید هرآینه سزاوار است: احدی از شما جز به پروردگارش امید |
| رَبَّهُ، وَ لايَخافَنَّ اِلاّ ذَنْبَهُ، وَ لايَسْتَحِيَنَّ اَحَدٌ مِنْكُمْ اِذا سُئِلَ | نبندد، و جز از گناهش وحشت نکند، و از اعلامِ «نمی دانم» به وقت پرسش شدن از چیزی |
| عَمّا لايَعْلَمُ اَنْ يَقُولَ لااَعْلَمُ، وَ لايَسْتَحِيَنَّ اَحَدٌ اِذا لَمْ يَعْلَمِ | که نمی داند حیا نکند، و از آموختن علمی که دارا نیست شرم |
| الشَّىْءَ اَنْ يَتَعَلَّمَهُ. وَ عَلَيْكُمْ بِالصَّبْرِ، فَاِنَّ الصَّبْرَ مِنَ | ننماید. و بر شما باد به شکیبایی، چه اینکه شکیبایی نسبت به |
| الاْيمانِ كَالرَّأْسِ مِنَ الْجَسَدِ، وَ لاخَيْرَ فى جَسَد لارَأْسَ | ایمان به منزله سر نسبت به بدن است; در بدنی که سر |
| مَعَهُ ، وَ لا فى ايمان لاصَبْرَ مَعَهُ . | نیست، و در ایمانی که شکیبایی نباشد خیری نیست. |
حکمت ۸۳ |
| - وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ لِرَجُل اَفْرَطَ فِى الثَّناءِ عَلَيْهِ، وَ كانَ لَهُ | و آن حضرت به مردی که در ستایش حضرت افراط کرد ولی نظر خوبی درباره آن حضرت |
| مُتَّهِماً: - اَنَا دُونَ ما تَقُولُ، وَ فَوْقَ ما فى نَفْسِكَ. | نداشت فرمود: من از آنچه می گویی پایین تر، و از آنچه در اعتقادداری برترم. |
حکمت ۸۴ |
| - وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: - بَقِيَّةُ السَّيْفِ اَبْقى عَدَداً، وَ اَكْثَرُ وَلَداً. | و آن حضرت فرمود: به جا ماندگان از جنگ عددشان پایدارتر، و توالد و تناسلشان بیشتر است. |
حکمت ۸۵ |
| - وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: - مَنْ تَرَكَ قَوْلَ «لا اَدْرى» اُصيبَتْ | و آن حضرت فرمود: کسی که کلمه «نمی دانم» را از دست بگذارد تیر هلاکت بر مواضع حساس |
| مَـقـاتِـلُـهُ . | کشتنی اش نشیند. |
حکمت ۸۶ |
| - وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ:- رَأْىُ الشَّيْخ ِ اَحَبُّ اِلَىَّ مِنْ جَلَدِ الْغُلامِ. | و آن حضرت فرمود: تدبیر پیرمرد را از رشادت جوان دوست تر دارم. |
| - وَ رُوِىَ:- مِنْ مَشْهَدِ الْغُلامِ. | ]در روایتی دیگر: [ از جنگیدن جوان دوست تر دارم. |
حکمت ۸۷ |
| - وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: - عَجِبْتُ لِمَنْ يَقْنَطُ وَ مَعَهُ الاِْسْتِغْفارُ. | و آن حضرت فرمود: از کسی که مأیوس است درشگفتم در حالی که استغفار با اوست. |
حکمت ۸۸ |
| وَ حَكى عَنْهُ اَبُوجَعْفَر مُحَمَّدُ بْنُ عَلِىٍّ الْباقِرُ عَلَيْهِمَاالسّلامُ اَنَّهُ قالَ:- | ابوجعفر محمّدبن علی باقر علیهماالسلام از حضرت روایت کرده که فرمود: |
| كانَ فِى الاَْرْضِ اَمانانِ مِنْ عَذابِ اللّهِ، وَ قَدْ رُفِعَ اَحَدُهُما | دو امان از عذاب خدا در زمین بود، یکی از آنها برداشته شد، |
| فَدُونَكُمُ الاْخَرَ، فَتَمَسَّكُوا بِهِ. اَمَّا الاَْمانُ الَّذى رُفِعَ فَهُوَ | پس دیگری را که باقی مانده بگیرید و به آن چنگ بزنید. اما امانی که برداشته شد |
| رَسُولُ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ. وَ اَمَّا الاَْمانُ الْباقى | رسول خداست صلّی اللّه علیه و آله. و امّا امانی که باقی است |
| فَالاِْسْتِغْفارُ، قالَ اللّهُ تَعالى: «وَ ما كانَ اللّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ اَنْتَ | استغفار است، خداوند بزرگ فرمود: «خداوند آنان را عذاب نمی کند در حالی که تو |
| فيهِمْ، وَ ما كانَ اللّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ». | در میان آنانی، و عذابشان نمی نماید در حالی که به استغفار مشغولند». |
| - وَ هذا مِنْ مَحاسِنِ الاِْسْتِخْراج ِ، وَ لَطائِفِ الاِْسْتِنْباطِ.- | این بیان از محاسن استخراج و لطائف استنباط حضرت از قرآن است. |
حکمت ۸۹ |
| - وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: - مَنْ اَصْلَحَ ما بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اللّهِ، اَصْلَحَ | و آن حضرت فرمود: هر کس آنچه را میان او و خداست اصلاح نماید، |
| اللّهُ ما بَيْنَهُ وَ بَيْنَ النّاسِ. وَ مَنْ اَصْلَحَ اَمْرَ آخِرَتِهِ، اَصْلَحَ | خداوند آنچه را بین او و مردم است اصلاح کند. و هر کس کار آخرتش را به اصلاح |
| اللّهُ لَهُ اَمْرَ دُنْياهُ. وَ مَنْ كانَ لَهُ مِنْ نَفْسِهِ واعِظٌ كانَ عَلَيْهِ مِنَ | آورد، خداوند کار دنیایش را اصلاح کند. و آن را که از خود بر خود واعظ است از |
| اللّـهِ حافِـظٌ . | خدا بر او نگهبان است. |
حکمت ۹۰ |
| - وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: - الْفَقيهُ كُلُّ الْفَقيهِ مَنْ لَمْ يُقَنِّطِ النّاسَ | و آن حضرت فرمود: فهمیده کامل کسی است که مردم را از |
| مِنْ رَحْمَةِ اللّهِ، وَ لَمْ يُؤْيِسْهُمْ مِنْ رَوْح ِ اللّهِ، وَ لَمْ يُؤْمِنْهُمْ | رحمت خدا ناامید نکند، و از لطف الهی مأیوس نسازد، و از مجازات حق |
| مِنْ مَكْرِ اللّهِ. | ایـمـن ننـمایـد. |
حکمت ۹۱ |
| - وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: - اِنَّ هذِهِ الْقُلُوبَ تَمَلُّ كَما تَمَلُّ | و آن حضرت فرمود: دلها همچون بدنها خسته می شود، |
| الاَْبْدانُ، فَابْتَغُوا لَها طَرائِفَ الْحِكَمِ. | برای رفع ملالت دلها لطائف حکمت را بجویید. |
حکمت ۹۲ |
| - وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: - اَوْضَعُ الْعِلْمِ ما وَقَفَ عَلَى اللِّسانِ، | و آن حضرت فرمود: پست ترین دانش آن است که سر زبان مانده، |
| وَ اَرْفَعُهُ ما ظَهَرَ فِى الْجَوارِح ِ وَ الاَْرْكانِ. | و برترین دانش آن اسـت که اثرش در اندام و ارکان ظاهـر گردد. |
حکمت ۹۳ |
| - وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: - لايَقُولَنَّ اَحَدُكُمْ: «اللَّهُمَّ اِنّى اَعُوذُ بِكَ | و آن حضرت فرمود: کسی از شما نگوید: «الهی، از امتحان به تو |
| مِنَ الْفِتْنَةِ» لاَِنَّهُ لَيْسَ اَحَدٌ اِلاّ وَ هُو مُشْتَمِلٌ عَلى فِتْنَة. | پناه می برم» چه اینکه کسی نیست مگر اینکه مشمول امتحان است. |
| وَلكِنْ مَنِ اسْتَعاذَ فَلْيَسْتَعِذْ مِنْ مُضِلاّتِ الْفِتَنِ، فَاِنَّ اللّهَ | اما اگر کسی خواست از خدا پناه جوید باید از فتنه های گمراه کننده پناه جوید، خداوند |
| سُبْحانَهُ يَقُولُ: «وَ اعْلَمُوا اَنَّما اَمْوالُكُمْ وَ اَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ». | سبحان می فرماید: «بدانید که اموال و فرزندانتان مایه امتحانند». |
| وَ مَعْنى ذلِكَ اَنَّهُ سُبْحانَهُ يَخْتَبِرُهُمْ بِالاَْمْوالِ وَ الاَْوْلادِ | معنی آیه این است که خداوند آنان را به اموال و فرزندان |
| لِيَتَبَيَّنَ السّاخِطَ لِرِزْقِهِ وَالرّاضِىَ بِقِسْمِهِ، وَ اِنْ كانَ سُبْحانَهُ | آزمایش می کند تا ناخشنود از رزق او و راضی به نصیب او را معلوم سازد، اگر چه |
| اَعْلَمَ بِهِمْ مِنْ اَنْفُسِهِمْ، وَلكِنْ لِتَظْهَرَ الاَْفْعالُ الَّتى بِها | خداوند سبحان از خود آنها به آنها آگاهتر است، ولی آزمایش برای این است که |
| يُسْتَحَقُّ الثَّوابُ وَالْعِقابُ، لاَِنَّ بَعْضَهُمْ يُحِبُّ الذُّكُورَ وَ | کارهایی که سزاوار ثواب و اعمالی که موجب کیفر است آشکار گردد، زیرا بعضی از |
| يَكْرَهُ الاِْناثَ، وَ بَعْضَهُمْ يُحِبُّ تَثْميرَ الْمالِ وَ يَكْرَهُ انْثِلامَ | مردم عاشق فرزند پسر و متنفر از دخترند، و برخی عاشق افزایش مال و ناراحت از |
| الْـحـالِ . | نقصان ثروتند. |
| - وَ هذا مِنْ غَريبِ ما سُمِعَ مِنْهُ فِى التَّفْسيرِ.- | این از تفسیرهای اعجاب آور است که از حضرت شنیده شده. |
حکمت ۹۴ |
| - وَ سُئِلَ عَلَيْهِ السَّلامُ عَنِ الْخَيْرِ ما هُوَ؟ فَقالَ: - لَيْسَ الْخَيْرَ اَنْ يَكْثُرَ | درباره خیر از حضرت سؤال شد فرمود: خیر افزون شدن |
| مالُكَ وَ وَلَدُكَ، وَلكِنَّ الْخَيْرَ اَنْ يَكْثُرَ عِلْمُكَ، وَ اَنْ يَعْظُمَ | مال و فرزند نیست، خیر آن است که دانشت زیاد، و بردباریت |
| حِلْمُكَ، وَاَنْ تُباهِىَ النّاسَ بِعِبادَةِ رَبِّكَ، فَاِنْ اَحْسَنْتَ | بزرگ گردد، و به بندگی پروردگارت به مردم مباهات نمایی، پس اگر خوبی کردی |
| حَمِدْتَ اللّهَ، وَ اِنْ اَسأْتَ اسْتَغْفَرْتَ اللّهَ. وَ لاخَيْرَ فِى | خدا را شکر کنی، و اگر بدی نمودی به طلب مغفرت برخیزی. خیری در |
| الدُّنْيا اِلاّ لِرَجُلَيْنِ: رَجُل اَذْنَبَ ذُنُوباً فَهُوَ يَتَدارَكُها بِالتَّوْبَةِ، | دنیا نیست مگر برای دو نفر: مردی که مرتکب گناهانی شده و با توبه جبران نماید، |
| وَ رَجُل يُسارِعُ فِى الْخَيْراتِ. | و مردی که به جانب کارهای خیر می شتابد. |
حکمت ۹۵ |
| - وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: - لايَقِلُّ عَمَلٌ مَعَ التَّقْوى، وَ كَيْفَ يَقِلُّ | و آن حضرت فرمود: کم نیست عملی که با تقوا همراه است، و عملی که پذیرفته حق |
| مـا يُـتَـقَـبَّـلُ ؟! | است چگونه اندک باشد؟! |
حکمت ۹۶ |
| - وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: - اِنَّ اَوْلَى النّاسِ بِالاَْنْبِياءِ اَعْلَمُهُمْ بِما | و آن حضرت فرمود: نزدیک ترین مردم به انبیا آگاه ترین آنان است به آنچه آنها |
| جـاءُوا بِهِ. - ثُمَّ تَلا عَلَيْهِ السَّلامُ:- | از جانب حق آورده اند. سپس این آیه را تلاوت فرمود: |
| «اِنَّ اَوْلَى النّاسِ بِاِبْراهيمَ لَلَّذينَ اتَّبَعُوهُ وَ هذَا النَّبِىُّ | «نزدیک ترین مردم به ابراهیم آنهایند که از او پیروی کردند و این پیامبر اسلام |
| وَالَّذينَ آمَنُوا.» - ثُمَّ قالَ:- اِنَّ وَلِىَّ مُحَمَّد مَنْ اَطاعَ اللّهَ وَ اِنْ | و گرویدگان به اویند.» سپس فرمود: دوست محمّد(ص) کسی است که خدا را اطاعت کند هرچند |
| بَعُدَتْ لُحْمَتُهُ، وَ اِنَّ عَدُوَّ مُحَمَّد مَنْ عَصَى اللّهَ وَ اِنْ | پیوندش با محمّد دور باشد، و دشمن محمّد(ص) کسی است که خدا را نافرمانی نماید هرچند |
| قَـرُبَـتْ قَـرابَـتُـهُ . | قرابتش به آن حضرت نزدیک باشد. |
حکمت ۹۷ |
| - وَقَدْ سَمِعَ عَلَيْهِ السَّلامُ رَجُلاً مِنَ الْحَرُورِيَّةِ، يَتَهَجَّدُ وَ يَقْرَاُ، فَقالَ:- | آن حضرت شنید که مردی از حروریّه (خوارج) به نماز شب وخواندن قرآن مشغول است، فرمود: |
| نَوْمٌ عَلى يَقين خَيْرٌ مِنْ صَلاة فى شَكٍّ. | خواب بر یقین بهتر از نماز در شک است. |
حکمت ۹۸ |
| - وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: - اِعْقِلُوا الْخَبَرَ اِذا سَمِعْتُمُوهُ عَقْلَ | و آن حضرت فرمود: خبری را که شنیدید نگهداری کنید نگهداری با عمل |
| رِعايَة لا عَقْلَ رِوايَة، فَاِنَّ رُواةَ الْعِلْمِ كَثيرٌ، وَ رُعاتَهُ قَليلٌ. | نه نگهداری با نقل کردن، که راویان دانش بسیار، و رعایت کنندگان آن اندک اند. |
حکمت ۹۹ |
| - وَ قَدْ سَمِعَ عَلَيْهِ السَّلامُ رَجُلاً يَقُولُ: «اِنّا لِلّهِ وَ اِنّا اِلَيْهِ راجِعُونَ»، فَقالَ:- | آن حضرت شنید مردی که می گوید: «انا للّه و انّا الیه راجعون» فرمود: |
| اِنَّ قَوْلَنا: «اِنّا لِلّهِ» اِقْرارٌ عَلى اَنْفُسِنا بِالْمُلْكِ، وَ قَوْلَنا: | گفتار ما «انّا للّه» اقرار ماست به پادشاهی حق، و سخن ما |
| «وَ اِنّا اِلَيْهِ راجِعُونَ» اِقْرارٌ عَلى اَنْفُسِنا بِالْهُلْكِ. | «و انّا الیه راجعون» اعتراف ماست به هلاک شدنمان. |
حکمت ۱۰۰ |
| - وَ قالَ عَلَيْهِ السَّلامُ وَ قَدْ مَدَحَهُ قَوْمٌ فى وَجْهِهِ:- اللّهُمَّ اِنَّكَ اَعْلَمُ بِى | گروهی در مقابلش او را ستودند، فرمود: پروردگارا، از من به من |
| مِنْ نَفْسى، وَ اَنَا اَعْلَمُ بِنَفْسى مِنْهُمْ. اللّهُمَّ اجْعَلْنا خَيْراً مِمّا | آگاه تری، و من به خودم از آنها داناترم. خدایا، ما را بهتر از آنچه به ما گمان دارند |
| يَظُنُّونَ، وَ اغْفِرْلَنا ما لايَعْلَمُونَ. | قرار ده، و از ما آنچه را که خبر ندارند بیامرز. |