به نام خداوند بخشنده مهربان
خدایا اگر در سفر به سوی تو توشه‌ام اندک است در واگذاریِ کارم به تو حُسن ظنّم زیاد است و اگر بزهکاریم مرا ازشکنجه‌ات می‌ترساند امیدواریم مرا به آسودگی از انتقامت آگهی می‌دهد و اگر گناهم مرا در دسترسِ عذابت می‌گذارد حُسنِ اعتمادم نویدِ پاداشت را به من می‌دهد و اگر غفلتم مرا از آمادگیِ دیدارت به خواب فرو می‌برد شناسایی بزرگواری و نیکی‌هایت مرا بیدار می‌سازد و اگر زیاده‌روی در نافرمانی و گردن کشیم میانِ من و تو بیگانگی می‌افکند مژده آمرزش وخشنودیت مرا آشنایی می‌دهد ویگانگی می‌کشاند.
اَسْاَلُكَ بِسُبُحاتِ وَجْهِكَ وَبانوارِ قُدْسِكَ، وَاَبْتَهِلُ اِلَيْكَ بِعَواطِفِ رَحْمَتِكَ وَلَطائِفِ بِرِّكَ اَنْ تُحَقِّقَ ظَنّي بِمااُؤَمِّلُهُ مِنْ جَزيلِ اِكْرامِكَ وَجَميلِ اِنْعامِكَ فِي الْقُرْبى مِنْكَ وَالزُّلْفى لَدَيْكَ وَالَّتمَتُعِّ بِالنَّظَرِ اِلَيْكَ.
به تابشهایِ ذاتت و به روشنی‌هایِ قدست تو را می‌خوانم و به عواطف مهربانی‌ات و لطایفِ نیکی‌ات پیش تو بزاری درخواست می‌کنم که گمانم را بدآنچه امید دارم از بخششِ بزرگ و دهشِ نیکو و نزدیکیِ جاه و پایگاهم به تو و بهره‌یابیم از فیضِ دیدارت تحقّق بخشی.
وَها اَنـَا مُتَعَرِّضٌ لِنَفَحاتِ رَوْحِكَ وَعَطْفِكَ وَمُنْتَجِعٌ غَيْثَ جُودِكَ وَلُطْفِكَ فارٌّ مِنْ سَخَطِكَ اِلى رِضاكَ، هارِبٌ مِنْكَ اِلَيْكَ راج اَحْسَنَ ما لَدَيْكَ مُعَوِّلٌ عَلى مَواهِبِكَ، مُفْتَقِرٌ اِلى رِعايَتِكَ.
اینک منم که خود را در برابرِ نسیم خوشی و مهربانیِ تو در آورده و در پیِ باران بخشش و رحمت تو برآمده‌ام و ازخشمِ تو بخشنودی‌ات روی‌آور واز تو به سویی تو گریزان و به بهترین نعمت‌هایی که نزدِ تو است امیدوار و به بخشش‌هایِ تو متکّی و به نگهبانیِ تو نیازمندم.
اِلـهي ما بَدَاْتَ بِهِ مِنْ فَضْلِكَ فَتَمِّمْهُ وَما وَهَبْتَ لي مِنْ كَرَمِكَ فَلا تَسْلُبْهُ وَما سَتَرْتَهُ عَلَيَّ بِحِلْمِكَ فَلا تَهْتِكْهُ وَما عَلِمْتَهُ مِنْ قَبيحِ فِعْلي فَاغْفِرْهُ.
خدایا آن چه از بخشش خودکه آغاز فرموده‌ای به انجام رسان، و آن چه از کرم خود که ارزانی داشته‌ای از من باز مگیر، و آن چه از من به بردباری خود پوشیده‌ای از پرده بیرون میفکن، و آنچه از کار زشتم میدانی بیامرز.
اِلـهي اِسْتَشْفَعْتُ بِكَ اِلَيْكَ وَاسْتَجَرْتُ بِكَ مِنْكَ، اَتَيْتُكَ طامِعاً في اِحْسانِكَ راغِباً فِي امْتِنانِكَ، مُسْتَسقِياً وابِلَ طَوْلِكَ مُسْتَمْطِراً غَمامَ فَضْلِكَ، طالِباً مَرْضاتَكَ قاصِداً جَنابَكَ، وارِداً شَريعَةَ رِفْدِكَ مُلْتَمِساً سَنِيَّ الْخَيْراتِ مِنْ عِنْدِكَ وافِداً اِلى حَضْرَةِ جَمالِكَ، مُريداً وَجْهَكَ طارِقاً بابَكَ مُسْتَكيناً لِعَظَمَتِكَ وَجَلالِكَ، فَافْعَلْ بي ما اَنْتَ اَهْلُهُ مِنَ الْمَغْفِرَةِ وَالرَّحْمَةِ وَلا تَفْعَلْ بي ما اَنَا اَهْلُهُ مِنْ الْعَذابِ وَالنَّقْمَةِ بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ.
خدایا تو را به درگاهت شفیعِ خود قرار می‌دهم و از تو در پیشگاهت زنهار می‌خواهم و به سویِ تو آمده‌ام در حالی‌که به احسانت چشم طمع دوخته و به نعمتت رغبت نشان داده، تشنه باران بخششت و در پیِ ابرِ رحمتت و خواهانِ خشنودی‌ات و روی‌آور به آستانت و وارد بر جویبارِ بخششت وخواهنده بالاترین نیکی‌هایت و در آمده به پیشگاهِ زیبایی‌ات و خواستارِ دیدارت و حلقه زن بردرت و نیازمندِ بزرگی وبزرگواری‌ات هستم، پس بامن به بخشایش ومهربانیِ خود آن کن که شایسته آنی و با شکنجه و پاداش بد بامن چنان رفتار مکن که سزاوارِ آنم، به رحمتت ای مهربانترین مهربانان.
اَلسّادِسَةُ مُناجاتُ الشّاكِريـنَ
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ
اِلـهي اَذْهَلَني عَنْ اِقامَةِ شُكْرِكَ تَتابُعُ طَوْلِكَ وَاَعْجَزَني عَنْ اِحْصاءِ ثَنائِكَ فَيْضُ فَضْلِكَ وَشَغَلَني عَنْ ذِكْرِ مَحامِدِكَ تَرادُفُ عَوائِدِكَ وَاَعْياني عَنْ نَشْرِ عَوارِفِكَ تَوالي اَياديكَ.