به نام خـداوند بخشـنده مهربان
خدایا در پیشگاهِ تو جز عواطف مهربانی‌ات وسیله‌ای و جز عوارفِ بخشایشت و شفاعتِ پیمبرت که پیمبرِ رحمت و رهاننده پیروان از اندوه و زحمت است دستاویزی ندارم، پس این دو را سبب رسیدنم به آمرزشت قرار ده و وسیلۀ بدست آوردنِ خشنودیت قرار گردان. امیدِ من به درخانه کرمت فرود آمده و خواستِ من به پیش سرای بخششت بار فرو نهاده، پس آرزویم را برآورده گردان و کارم را به نیکی به پایان رسان و مرا از بندگانِ برگزیده خود به شمار آر که آنان را در میانِ بهشتت فرود آری و درخانه کرامتت جای دهی و در روزِ لقا چشمانشان را به دیدارت روشن سازی و در جوارِ خود وارثِ جایگاهِ راستانشان گردانی.
يا مَنْ لا يَفِدُ الْوافِدُونَ عَلى اَكْرَمَ مِنْهُ وَلا يَجِدُ الْقاصِدُونَ اَرْحَمَ مِنْهُ يا خَيْرَ مَنْ خَلا بِهِ وَحيدٌ وَيا اَعْطَفَ مَنْ اَوى اِلَيْهِ طَريدٌ اِلى سَعَةِ عَفْوِكَ مَدَدْتُ يَدي وَبِذَيْلِ كَرَمِكَ اَعْلَقْتُ كَفّي فَلا تُولِنِي الْحِرْمانَ وَلا تُبْلِني بِالْخَيْبَةِ وَالْخُسْرانِ يا سَميعَ الدٌّعاءِ يا اَرْحَمَ الرّحِمينَ.
ای آن که واردانِ درگاه، بر بزگوارتر از تو مهمان نشوند و قاصدانِ بارگاه، مهربانتر از تو میزبانی نیابد. ای بهترین کسی که بی‌کسانِ با تو خلوت کنند، و ای مهربانترین کسی که راندگانِ از درها به تو پناه آرند. به سویِ وسعت بخشایشت دست امید دراز کرده و به دامنِ کرمت چنگ زده‌ام پس مرا سرگشته نا امیدی مگردان و گرفتاری ناکامی و زیان مساز. ای شنوده دعایِ بندگان و ای مهربانترین مهربانان.
اَلحادِية عَشرَة مُناجاتَ المُفتقريـنَ
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ
اِلـهي كَسْري لا يَجْبُرُهُ اِلاّ لُطْفُكَ وَحَنانُكَ وَفَقْري لايُغْنيهِ اِلاّ عَطْفُكَ وَاِحْسانُكَ وَرَوْعَتي لا يُسَكِّنُهااَمانُكَ وَذِلَّتي لا يُعِزُّها اِلاّ سُلْطانُكَ، وَاُمْنِيَّتي لا يُبَلِّغُنيها اِلاّ فَضْلُكَ وَخَلَّتي لا يَسُدُّها اِلاّ طَوْلُك، وَحاجَتي لا يَقْضيها غَيْرُكَ وَكَرْبي لا يُفَرِّجُهُ سِوى رَحْمَتِكَ وَضُرّي لا يَكْشِفُهُ غَيْرُ رَأفَتِكَ وَغُلَّتي لا يُبَرِّدُها اِلاّ وَصْلُكَ وَلَوْعَتي لا يُطْفيها اِلاّ لِقاؤُكَ وَشَوْقي اِلَيْكَ لا يَبُلُّهُ إلاّ النَّظَرُ اِلى وَجْهِكَ وَقَراري لا يَقِّرُّ دُونَ دُنُوّي مِنْك، وَلَهْفَتي لا يَرُدُّها اِلاّ رَوْحُكَ، وَسُقْمي لا يَشْفيهِ اِلاّ طِبُّكَ وَغَمّي لا يُزيلُهُ اِلاّ قُرْبُكَ وَجُرْحي لا يُبْرِئُهُ اِلاّ صَفْحُكَ وَرَيْنُ قَلْبي لا يَجْلُوهُ اِلاّ عَفْوُكَ وَوَسْواسُ صَدْري لا يُزيحُهُ اِلاّ اَمْرُكَ.