عادت قوتیست كه بر میانگیزاند آدمی را بر كردن امری كه ما یا هوای او شده باشد، به تكرار و مؤانست، بعد از آنكه ملایم نبود یا ملایمت او زیاده شده باشد،بعد از آنكه كمتر بوده باشد خواه آن را مقتضای عقل یا شرع باشد یا نه، مقبول خردمندان باشد یا نه، سود یا نه، پیروی او آن را قوت میدهد و زیاده میگرداند و ترك او آن را ضرر میكند تا حدی كه برطرف شود و زایل گردد.