آئینه شاهی

بسم اللّه الرحمن الرحیم

سپاس شایسته و ستایش بایسته سزاوار نثار پروردگاری كه رسوم شرع را مطابق عقل كامل گردانید، و طبع و عادت صاحب عقل كامل را تابع عقل او ساخت. و درود نامعدود بر روان خاتم انبیاء و سرور اصفیاء كه به كاملتر عقلی و تمامتر شرعی، به تكمیل خلایق پرداخت و بر اهل بیت عصمت و طهارت كه فرقۀ ناجیه شیعه را به محبت و طاعت ایشان نواخت.

اما بعد: چون خاطر اشرف نواب اقدس اعلی، اعنی آفتاب فلك سروری، و مهر سپهر دین پروری، سلاله دودمان مصطفوی و سلیل خاندان مرتضوی، مؤید بتأیید ربانی «شاه عباس ثانی» وصل اللّه دولته بدولة القائم سلام اللّه علیه متوجه شنیدن سخنی چند بود از لطایف معرفت و طرایف حكمت كه روشنی دل و قوت جان را شاید، وداعی كمترین «محمّد بن مرتضی المدعو به محسن» قبل از این در شناختن نفس ناطقه انسانی و تربیت او به «حُكّام» كه وسیله شناخت پروردگار است، و ربوبیت او در انام، رساله به زبان تازی نوشته بود موسوم به «ضیاء القلب» رسانیدن مضمون آن را به عرض آن یگانه دهر مناسب دید، بنابراین خلاصه آن را مترجم ساخته، تحفۀ آن مجلس بهشت آیین نمود، و چون معنی شاهی در او جلوه​گر بود و منسوب به شاه دین پرور، موسوم به «آئینه شاهی» گردانید، امید كه به عزّ قبول رسد.