قرآن کریمبه زبان فارسی

فی الروایة ۱۳ للحلاج

شرح شطحیات — روزبهان بقلی شیرازی

حسین روایت کند «از خُلق، از ظل ممدود، از شاهد معظم، از نور فرید، که حق هیچ خلق نیآفرید باو دوستر از محمد و عترت او- صلوات اللّه علیهم أجمعین- ایشانرا خلق جنان کلی.»

قال: بخُلق خَلق منقسم خواهد ارواح و اشباح را، یا خُلق کون، یا خُلق آدم، یا خُلق محمد- صلّی اللّه علیه و آله- یا عالم امر، یا خُلق حق- جل جلاله- و این صحیح است. بظل ممدود صبح خواهد؛ قال اللّه تعالی «الم تر الی ربک کیف مد الظل»، یا شب، یا ظل طوبی یا ظل عرش یا ظل حق- سبحانه و تعالی- و آن صفت اوست؛ این صحیح است . بشاهد معظم شمس خواهد، قال اللّه تعالی «ثمّ جلعنا الشمس علیه دلیلاً» و این صحیح است. یا بدان روح خواهد، یا محمد- علیه السلام- یا عرش، یا عروس التباس در لباس فعل. بنور فرید نور مصطفی- علیه السلام- خواهد، یا روح، یا روح او، یا نور «سدرة المنتهی»، یا نور کرسی، یا نور عرش، یا نور غیب، یا قرآن، و این صحیح است و تفسیر تمام حدیث ما قال تعالی فی حق نبیه- علیه السلام- «لولاک لما خلقتُ الکون.»