حسین روایت کند «از رجب، از عزت، از صاحب حجاب، از خادم بیت المعمور، از صاحب ستر اقصی، از سفیر اعلی، که خداوند- سبحانه و تعالی- ارواح مقدسه را جمع کرد برای نزول عیسی- علیه السلام- در زمین عرشی بنهاد او را، ودر آسمان عرشی بنهاد او را. حق- سبحانه- کتابی بنوشت در آن صلوة کبری، و زکوة کبری و صیام کبری، و حج اکبر و آن کتاب بفارس ملایکه بسپرد. گفت: روشن کن باسم مَلَک قدیم.»
قال: برجب شهر اللّه الأصم خواهد و این صحیح است؛ یا اسم اللّه الحسن. در حدیث است که «رجب اسمی از اسماء حق است» وهمچنین رمضان. قال اللّه تعالی «شهر رمضان...». درحدیث است که رمضان بر صوام گواهی میدهد روز قیامت. رجب را نیز زبان شهادتست، خبر از غیب میدهد و یمکن که او ملکی مقرب است. صاحب حجاب ملکیست بالای هفت آسمان است؛ بدست اوست حجاب عزت. بر خاطرم گذشت که طیر قدس است، یا صورت حجاب ملک. بعزت هیبت و عظمت خواهد که در حضرت از حق تلویح می‌کند، یا عزت فعل، یا ملک عزت. خادم بیت المعمور عیسی بن مریم است- علیه السلام- یا جبرئیل- علیه السلام- اول اصح‌تر است. صاحب ستر اقصی عزرائیل یا میکائیل است. ستر اقصی قرامی کثیف است، که میان «سدرة المنتهی» است و میان کرسی. سفیر أعلی اسرافیل است- علیه السلام- او سفیر است میان حق و میان ملایکه و أنبیا و أولیا. در حدیث است که از حق بی‌واسطه شنود.
یا برجب شهر صورت بشر خواهد و آن طلوع قمر معرفتست، و رؤیت هلال مشاهده میان آسمان قربت در نفس آدم، و جریان انفاس است در وی. بعزت قوت جاذبه از حدة عشق در طبیعت، صاحب حجاب نفس اماره. حجاب عنصر اربع در طبع اول. بیت المعمور قلب مقدس؛ خادمش ملک الهام. ستر اقصی منظر انوار که از غیب صادر است عقل صادر را، صاحبش عقل قدسی است. سفیر اعلی روح، که از حق سکان ملکوت اسفل را سفیر است.
جمع ارواح برای عیسی- علیه السلام- از جهت تأیید و نصرت است او را بر دجال و موافقت محمدرا-صلی اللّه علیه وآله- و نصرت دین او را. قال اللّه تعالی «و أیّدناه بروح القدس». بزیر آید با جمع ارواح تا عکس بر اجساد فانیه افکند. در حدیث است که «بزیر آید، دست راست بر گردن جبرئیل دارد و دست چپ بر گردن میکائیل». عرش حق در زمین ملک اوست وعرش او در آسمان عزت او.در حدیث است که «کرسی بر زمین بنهند، آنجا بگرد آید جمیع ارواح با عیسی میثاق را.» عهد نامۀ حق که ارکان اسلام در آن جای است، بدست فارس ملایکه است برای نجاة مؤمنان، تا مخلصان عبودیت را گواه باشد. قال اللّه تعالی «بأیدی سفرةٍ کرامٍ بررةٍ.» و قال اللّه تعالی «ان الابرار لفی علیین.» یا این رُکنها مفروضات طاعتست، که پنج ارکان اسلام است.