حسین روایت کند «از عین میزان سنۀ مأتین و تسعین، از عصر خاطب سنۀ سبعا من المبعث، از ولی قریب، که خداوند راست- جل جلاله- صفتی بعد از صفتی، و نظری بعد از نظری و انوار و ارواح بعضی ببعضی متعلق تا روز قیامت، هرکه صنعت توحید دریابد، حق را سبحانه اسم اعظم گفت و بمقام عزیز قدرت رسید بعد از رفتنش از دنیا.»
قال: یعنی بعین میزان- و اللّه اعلم- عین برج میزان خواهد که نقش ضوء قمر عرش است، که حق- سبحانه و تعالی- عناصر عالم را بآن سنجد از صنایع و شواهد افعالیات، بعد از ایجاد اجرام و اجسام و ارواح و عقول با ترتیب ایشان و این صحیح است. قال اللّه تعالی «والسماء رفعها و وضع المیزان.» این چشمۀ میزان از مبعث سید- علیه السلام- بعد از دویست و نود سال، از ولی صادق مصطفی- صلوات اللّه علیه- خبر داد. یا بعین میزان ترازو حق خواهد که از عرش آویخته، حق- سبحانه و تعالی- اعمال بندگان بر آن بسنجد روز قیامت؛ یا میزان علم، یا میزان عقل، یا میزان قلب یا میزان روح، یا میزان سر، یا میزان سر سر، یا میزان غیب، یا میزان غیب غیب، یا میزان خبر. عصر خاطب یاد کردیم پیش ازین، که درین جای لسان دهر ملک است، یا لسان دهر غیب، یا لسان دهر ملکوت یا لسان انفاس سر از روح، یا لسان میزان زمان باقی در جنت. یاد کرد از ولی قریب با میزان شریف سال هفتم از مبعث مصطفی- صلوات اللّه علیه و آله- و این صحیح است، ولی قریب مصطفی- علیه السلام- یا صدیق، یا فروق، یا ذی النورین، یا مرتضی- رضی اللّه عنهم- یا جبرئیل، یا اسرافیل یا آدم، یا ادریس، یا عیسی، یا خضر، یا الیاس- علیهم السلام-. گفت: حق راست انوار عرش و ارواح کرسی و اجساد آدم و صنایع ملک بعضی از اثر بعضی تا روز نشر. هرکه نور توحید در صنعت فرید قدیم او را کشف کردند اسم باسم بیافت، ببقاء دیمومیت رسید بعد از فناء حیات حدثی قال اللّه تعالی: «رفیع الدرجات ذوالعرش.»