حسین در شطح گوید که «من متفرق بودم، واحد شدم. قسمت مرا یکی کرد، و توحید مرا فرو کرد.»
قال: یعنی من در عالم بشریت بودم در طبایع منقسم بحق جمع شدم. قسمت از من برفت برؤیت جمع. برؤیت موحد از غیر او فرد و موحد شدم. قال اللّه تعالی «فاستقم کما اُمرتَ» و «قل اللّه ثم ذرهم.»