از آن شاه عاشق از توحید پرسیدند. گفت «توحید در خلا همچنانست که در ملا.» گفتند «این را شرحی بگوی، که ما زبان قوم ندانیم.» گفت «توحید چنانست که در ازل بود وهم چنان تا لایزال خواهد بود.» او را گفتند که «چون حق را وصف کردی در ازل بما لایزال، بقدم محدثات گفتی.» گفت «نقض فهم دانستم کردی این کلام محدثانست.»
قال: جانا! معلوم که توحید در حقیقت صفت وحدانیت است، و وحدانیت پیش از عالم و بعد از وجود عالم یکسان بود. خلا و ملا نزد وحدت مجهول و محو است.