از آن عزیز پرسیدند در حضرت خلیفه چون او را می‌کشتند، که «برهان چیست؟» گفت «شواهدی چند است که حق درو پوشید اهل اخلاص را؛ در نفوس آنرا جاذب قبول پدید آمد.» گفتند «این زندقه است.»
قال: شواهد برهان حق است که در اهل حجت پوشند خاصانرا. آنگه بذات آیات نفوس و قلوب عامه را بواسطۀ صدیقان بخود جذب کرد. قال اللّه تعالی «آیات بینات فی صدور الذین أوتوا العلم.» فقال: «فلما جاءَهم بالبینات قالوا هذا سحر مبین.» خبر از نور معرفت داد در جان عارفان آن شمسۀ که از قرصۀ شمس قدم نور گیرد. شعاع آن نور در جباه سلاطین معرفت پیداست، «تعرفهم بسیماهم.» هرکه آن نور بیند، بآن نور حق را بیند. ازین سبب عاشقانرا گفتند که «الصوفی هو اللّه»، زیرا که نگین نقش «لولاک»و سیار عالم افلاک خود را شواهد فعل در صفت نهاد، گفت «من رآنی فقد رأی الحق.» اشارت از قدم چنین آمد که قدم را قدمی «ینظرون الیک و هم لایبصرون.»