در بعضی کتب حسین منصور دیدند که گفته بود که «من مهلک عاد و ثمودم.»
قال: این کلام از امتلاء جان از سکر توحیدست. قدم را بقدم بدید و خود را در قدم فراموش کرد. اثنینیت در بین بدید و در اتحاد دوئی نیافت. اسرار سکر بدو غالب شد. گوئی که در قدم خود را قدیم دید از استیلاء قدم و محو حدث. بزبان ازلی دعوی قدم کرد این از تأثیر مباشرت نور قدم بود در سر اوامر اسرار و أنوار مختلط شد. أنائیت حق بدو مشتبه شد، پنداشت که او اوست از سر اتحاد. مثل این سخن بسی گفتم. هر که بمقام انبساط رسد، و بنعت اتحاد شود دور نیست اگر گوید: من چنین کردم و این فعل داند که فعل محبوب است، نه فعل او. حق- سبحانه و تعالی- این حجت بیان کرد در حق سید- علیه السلام- «من یطع الرسول فقد أطاع اللّه».
و نیز ممکن بود که آن میخواست که من بر مذهب هود و صالح‌ام- علیهما السلام- و روح من با ایشان بود، چون بر قوم دعا کردند موافق بودم از جهت ایمان پیش از جسد خویش. نبینی که این اشارت شاه رو معرفت چون گفت- علیه السلام- «کنت نبیّاً و آدم بین الماء و الطین»؟
و نیز ممکن بود که بدین کلمه تشاکل نمود، یعنی: من بنصرت حق استئصال بسی ظالمان کردم که ایشان در فعل قبایح مثل عاد و ثمود بودند. امثال این حدیث خوش دلان عشق بسی گویند. اگر تو فضول از میانه بیرون بری. نیک بنگری. میان عاشق و معشوق دوئی نبینی. قامت جان عارف شادروان ملک ازلست تا بأبد. بر هر ذره‌ئی از قضا و قدر منسوخ و مرقوم است. کجاست که عارف نیست؟ وحدت مطلق است، چون در ازل بتوحید غایب است. «لیس عند اللّه صباح و لامساء.» ارواح گلوگاه نای اسرافیل است، بصفت قدس در دمد. بی علت حدث جان آفرید بی زمان و مکان در هر چه هست، از اول تا بآخر، جان هر جان. عقل ناتمام از قدم مشیت چه خبر دارد؟ که چون عشق با توحید هم عنان شود، عاشق را ازل ابدست و ابد ازل. هیچ چیز بی او نیست، و او بی هیچ چیز نیست.
نه سر بیشۀ توحید، گلفشان گلستان تفرید، علی بن أبی طالب- کرم اللّه وجهه- میگوید که «من هنوز حلاوۀ صوت وصلت «ألستُ» در گوش دارم»؟ نشنیده‌ئی که روزی نزد حضرت ممالک نبوت شاه جهان آرای معرفت أحمد- صلوات اللّه علیه- شخصی استاده بود. سید برو ایمان عینه عرضه کرد. خواجۀ کاینات نشسته بود. حسین علی- رضوان اللّه علیهما- گفت «یا رسول اللّه! این خواجه ایمان نیاورد.» گفت «از چه میدانی؟ ای پسر.» گفت «آن روز که ارواح مؤمنان اجابت دعوت ألستُ می‌کردند من روح این شخص ندیدم.» سید- صلوات اللّه علیه- جگرگوشۀ خود را انکار نفرمود، و همچنان بود و آن شخص بی ایمان برفت. نبینی که دلیران حضرت عشق اسرار ربوبیت چگونه پیدا کردند و بر غیر مبالات بنمودند؟
بیت