ابوسعید ابوالخیر در شطح گوید که «در زیر جبّۀ من جز حق نیست.»
قال: چون از رؤیت نفس و خلق محو گشت، حق بحق او راتجلی کرد. بزبان عندلیب عشقش سر اتحاد بنمود در دفتر عشق. خواجۀ کاینات- علیه السلام- بنگر، وسر «من رآنی فقد رأی الحق» برخوان. شمع در لگن چون تو برافروزد؛ پروانۀ مزاحم در نور خود بسوزد. دلبران آسمانی را عشق میمون و جان رنجور چنان شود که بیک رش نشاب الهی کونین و عالمین را کش گیرند وسر ازل از نهان خانۀ اجل گیرند.