فی شطح الحُصری أیضاً ۱

حصری در شطح گوید که «علمی که ما برآنیم، واجب کند انکار جملۀ معلوم و مرسوم و محو جملۀ معلول. هرچه بیدا شود، محو گردد.»

قال: این شطحی پس عجیب است یعنی علم ما علم معرفت است، واللّه- سبحانه و تعالی- معلوم ماست. پیش معلوم ما علم و معلومات کون محو است جز او . قال اللّه تعالی «کل شیء هالک الا وجهه». علوم ایشان حق عقدۀ عقرب قدرست، که احکام افعالی در شواهد از آن در سر سر منسوخ است. اگر بدانی، الوهیت را از جنت قدس ستانی. اگر ندانی از خامان بهشت فلک جزو ابلهانی. دوزخ آشامان قهر ساکن غرب خانۀ سر ربوبیت اند. درج خلاف علم لدنی را بچشم مکر بین مطالعت کنند. از نهر وجدانی شربت علم مجهول بنمایند. سر حیل تصاریف مکر قدرت بشناسند. از آنست که عمران جهان را از آن بیگانه دانند. در سرابها از سطر نقش مکتوم مکنون حقیقت خدایی خوانند- یک حرف از آن و صورت حروف لوح محفوظ منسوخ- زیرا که از مخفیات ام کتاب «وعنده اُمّ الکتاب» دانسته‌اند.