دِبُّوا دَبِیبَ النَّمْلِ لا تَفُوتُواوَ أَصْبِحُوا فِی حَرْبِکُمْ وَ بِیتُوا
کَیْما تَنالُوا الدِّینَ أَوْ تَمُوتُواأَوْ لا فَإِنَّی طالَما عُصِیتُ
قَدْ قُلْتُمُ لَوْ جِئْتَنا فَجِیتُلَیْسَ لَکُمْ ما شِئْتُمُ وَ شِیتُ
بَلْ ما یُرِیُدُ الْمُحْیِیُ الْمُمِیتُ
دَبّ و دَبِیب: نرم رفتن «از ثانی». و نَمْل: مور. و الإِصْباح: ناقصٌ به معنی الکونِ فی الصُّبح. و بَیات و بَیْتُوتَة: شب گذاشتن «از ثانی». و طالَما: دیرست. و ما: کافّه یا مصدری. و لَوْ برای تمنّی. و إحْیاء: زنده کردن. و إِماتَة: میرانیدن.
می‌فرماید: نرم روید نرم رفتن مور، در مگذرید، و در بامداد باشید در جنگ خود و در شب باشید در جنگ؛ تا بیابید دین را، یا بمیرید، بلکه نه، به درستی که دیرست که نافرمانی کره شده‌ام من. به حقیقت گفتید: کاج می‌آمدی ما را! پس آمدم. نیست مر شما را آنچه خواهید شما و خواهم من، بلکه آنچه خواهد زنده کنندهٔ میراننده. «شارح»
ای اهل وفا چو حرب آغاز کنیدآهنگ نشاط و خرّمی ساز کنید
شمشیر شما کلید فتح و ظفرستابواب امل بروی خود باز کنید