الرِّفْقُ یُمْنٌ وَالْأَناةٌ سَعادَةٌفَتَأَنَّ فِی أَمْرٍ تُلاقِ نَجاحا
رِفْق: نرمی کردن. و یُمْن: خجستگی. و أَناة: درنگ. و سَعادَة: نیکبخت شدن «از رابع». و تَأَنِّی: درنگ کردن.
می‌فرماید: نرمی کردن خجستگی است و درنگ نیکبختی است، پس درنگ کن در کار تا برسی به روا شدن حاجت. «شارح»
خواهی که زبخت آب و رنگت باشدباید که بهر کار درنگت باشد
سررشتهٔ صبر گر بچنگت باشدفیروزی و فتح چون نهنگت باشد