ما أَکّثَرَ النّاسَ لا بَلْ ما أَقَلَّهُمُوَ اللّهُ یَعْلَمُ أَنِّی لَمْ أَقُلْ فَنَدا
إِنِّی لَأَفْتَحُ عَیْنِی حِینَ أَفْتَحُهاعَلیٰ کَثیِرٍ وَلٰکِنْ لا أَریٰ أَحَدا
فَنَد: «به فتح فاء و نون»: دروغ.
می‌فرماید: چه بسیارند مردم، نه بلکه چه کمند ایشان، و خدا می‌داند که من نمی‌گویم دروغ را. به درستی که من هراینه می‌گشایم چشم خود را، آن زمان که می‌گشایم آن را، بر بسیاری، ولیکن نمی‌بینم هیچ یکی را. «شارح»
امروز که قحط فضل و احسان باشدنقصان و کمال خلق یکسان باشد
هر چند باطراف جهان گردیدیمیک فرد ندیدیم که انسان باشد