هُمُومُ رِجالٍ فِی أُمُورٍ کَثیِرَةٍوَهَمِّی مِنَ الدُّنْیا صَدِیقٌ مُساعِدُ
یَکُونُ کَرُوحٍ بَیْنَ جِسْمَیْنِ قُسِّمَتْفَجِسْمُهُما جِسْمانِ وَالرُّوحُ واحِدُ
تَقْسِیم: بخش کردن. والرُّوح یُذکَّرُ و یُؤنَّث.
می‌فرماید:قصدهای مردان در کارهای بسیار است، و قصد من از دنیا دوستی یاری کننده است که باشد چون جانی میان دو تن که قسمت کرده شده باشد، پس تن ایشان دو تن باشد و جان یکی. «شارح»
از حضرت حقّ همیشه خواهد دل منیاری که سرشته شد بمهرش گل من
از غم چو شود جهان بچشمم تاریکپرنور کند چهرهٔ او منزل من