تنبیه بر فنای دنیا که بهشت غافلان است و منع دشمنان از شماتت که خوی جاهلان است

إِفاقَة: بهوش آمدن.

می‌فرماید: همهٔ فایده‌های دنیا فریب است، و باقی نمی‌ماند مر شادمانی را شادی. پس بگو مر دشمنان را که شادی کننده‌اند بما: بهوش آئید، چه به درستی که حادثه‌های دنیا گرد می‌گردند. «شارح»