قرآن کریمبه زبان فارسی

رجز یاسر خیبری و دعوی شجاعت و سروری

شرح دیوان منسوب به امیرالمؤمنین (ع) — قاضی کمال‌الدین میرحسین میبدی یزدی
قَدْ عَلِمَتْ خَیْبَرُ أَنِّی یاسِرُشاکِی السِّلاحِ بَطَلٌ مُغامِرُ
إِذَا اللُّیُوثُ أَقْبَلَتْ تُبادِرُوَ أَحْجَمَتْ عَنْ صَوْلَةِ الْمَحاجِرِ

إِنَّ طِعانِی فِیهِ مَوْتٌ حاضِرُ

مُغامَرَﺓ: خویشتن را در جنگ سخت افکندن. والمَحْجِر «بالفتح»: ما حولَ القریِةِ، و منه مَحاجِرُ أقیال الیمن و هی الأحماءُ، کان لکلِّ واحدٍ منهم حمیً لا یرعاه غیرُه. و طِعان «به کسر»: نیزه زدن.