دِبُّوا دَبِیبَ النَّمْلِ قَدْ آنَ الظَّفَرْلا تُنکِرُوا فَالحَرْبُ تَرْمِی بِالشَّرَرْ
إِنّا جَمِیعاً أَهْلُ صَبْرٍ لا خَوَرْ
أَوْن: هنگام آمدن. و شَرَر: آنچه از آتش جهد.
می‌فرماید: نرم روید، نرم رفتن مور. به حقیقت آمد هنگام ظفر. انکار مکنید، که آتش حرب می‌اندازد شرر. به درستی که همه اهل صبریم، نه سستی. «شارح»
ای شیردلان که در مصاف آمده‌ایدوز روی وفا با دل صاف آمده‌اید
تعجیل مورزید و سخن گوش کنیدکاینجا نه بآئین خلاف آمده‌اید