أَلا تَرانِی کَیِّساً مُکَیِّسابَنَیْتُ بَعْدَ نافِعٍ مُخَیِّسا
حِصْناً حَصِیناً وَ أَمِیناً کَیِّسا
تَکْیِیس: زیرک کردن. و نافِع: زندانی که حضرت امیر ﷷ، در بصره از نی ساخته بود و محبوسان آن را بشکافتند و بگریختند. و تَخْیِیس: خوار ساختن؛ و مُخَیِّس: زندانی که آن حضرت بعد ازان از گچ و آجر بساخت.
می‌فرماید: آیا نمی‌بینی مرا زیرک زیرک کننده؟ بنا کرده‌ام بعد از نافع مخیّس را، دژی استوار و امینی زیرک. «شارح»
مائیم که آئین کیاست داریمدر وقت نظر نور فراست داریم
چون نفس بزندان شریعت کردیمبا لشکر آرزو سیاست داریم