قرآن کریمبه زبان فارسی

حرف الظّاء — ترجیح خواب مردم پریشان بر بیداری و آگاهی ایشان

شرح دیوان منسوب به امیرالمؤمنین (ع) — قاضی کمال‌الدین میرحسین میبدی یزدی
نَوْمُ امْرِیٍٔ خَیْرٌ لَهْ مُنْ یَقَظَهْلَمْ یُرْضِ فِیهَا الکاتِبِینَ الحَفَظَهْ

وَفِی صُرُوفِ الدَّهْرِ لِلْمَرْءِ عِظَهْ

یَقَظة: بیدار شدن. و مراد از کاتبین حَفَظة جمعی از ملائکه که اعمال ما می‌نویسند و نگاه می‌دارند، قال اللّه تعالیٰ «كِرَامًا كَاتِبِينَ ٭ يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ».۱

می‌فرماید: خواب مرد بهتر است مرو را از بیداری که خشنود نکند دران نویسندگان نگاه دارنده را. و در گردش روزگار مر مرد راست پندی. «شارح»

با مردم بد حدیث حقّ گفته به استوین گوهر پاک قیمتی سفته به است
لیکن چو رود بخواب غفلت ظالمبگذار که گویند بلا خفته به است
  1. - الانفطار: ۱۱- ۱۲. ↑