تَجَوَّعْ فَإِنَّ الجُوعَ مِنْ عَمَلِ التُّقیٰوَإِنَّ طَوِیلَ الجُوعِ یَوْماً سَیُشْبَعُ
وَ جانِبْ صِغارَ الذَّنْبِ لا تَرْکَبَنَّهافَإِنَّ صِغارَ الذَّنْبِ یَوْماً سَیُجْمَعُ
تَجَوُّع: خویشتن را گرسنه داشتن. و شِبَع: سیر شدن «از رابع». و مُجانَبة: از چیزی به یکسو شدن. و صِغار: جمع صغیرة. و رُکُوبُ الذَّنْبِ: إتیانُه.
می‌فرماید: گرسنه دار خود را؛ چه به درستی که گرسنگی از عمل تقویٰ است؛ و به درستی که در از گرسنگی روزی زود سیر شود. و به یکسو شو از صغیره‌های گناه، مرتکب مشو آن را؛ چه به درستی که صغیره های گناه روزی زود جمع کرده شود. «شارح»
تا چند اسیر آب و گل خواهی بودوز آتش معده خسته‌دل خواهی بود
سهل است گناه خرده امروز ولیفردا که شود جمع خجل خواهی بود