لَکَ الحَمْدُ إِمَا عَلیٰ نِعْمَةٍوَإِمّا عَلیٰ نِقْمَةٍ تَدْفَعُ
تَشاءُ فَتَفْعَلُ ما شِئْتَهُوَتَسْمَعُ مِنْ حَیْثُ لا یُسْمَعُ
النِّقْمة «بالکسر»: اعقوبة.
می‌فرماید: مر ترا است سپاس یا بر نعمتی یا بر عقوبتی که دفع می‌کنی آن را. خواهی، پس کنی آنچه خواهی آن را؛ و شنوی، از آنجا که شنیده نشود. «شارح»
ای حمد تو گشته کام ارباب کمالعالم همه از فیض کفت مالامال
یک ذرهّ زلطف شاملت خالی نیستخورشید ز حسن کاملت یافت جمال