قرآن کریمبه زبان فارسی

حرف الفاء — امیدوار ساختن گناه‌کاران و ترسانیدن امیدواران

شرح دیوان منسوب به امیرالمؤمنین (ع) — قاضی کمال‌الدین میرحسین میبدی یزدی
أَیا صاحِبَ الذَّنْبِ لا تَقْنُطَنْفَإِنَّ الإِلٰهَ رَؤُوفٌ رَؤُوفْ
وَلا تَرْحَلَنَّ بِلا عُدَّةٍفَإِنَّ الطَّرِیقَ مَخُوفُ مَخُوفْ

رِحْلة: کوچ کردن «از ثالث».

می‌فرماید: ای خداوند گناه، ناامید مشو؛ چه به درستی که معبود مهربان است، مهربان است. و کوچ مکن بی‌ساز راه؛ چه به درستی که راه ترسناک است، ترسناک است. «شارح»

از داده مرا بلطف بسیار نویدهرگز نبرم زنخل فضل تو امید
با این همه گر یاد کنم قهر ترالرزد تن من ز پای تا سر چون بید