لا تَبْخَلَنَّ بِدُنْیا وَهْیَ مُقْبِلَةٌفَلَیْسَ یَنْقُصُهَا التَّبْذِیرُ وَالسَّرَفُ
وَ إِنْ تَوَلَّتْ فَأَحْریٰ أَنْ تَجُودَ بِهافَالشَّکْرُ مِنْها إِذا ما أَدْبَرَتْ خَلَفْ
نَقْص: کم کردن «از اول». و سَرَف: گزاف کاری کردن. و أَحْریٰ: سزاوارتر. و خَلَفُ الشّیءِ: ما قامَ مقامَه.
می‌فرماید: بخل مکن به دنیا و او رو آورنده باشد؛ چه نیست که کم کند او را خرج کردن بی‌اندازه و گزاف کاری کردن. و اگر پشت برکند، پس سزاوارتر است که بخشش کنی به آن؛ چه شکر از او، چون پشت برکند، عوض است.«شارح»
ای یافته از فضل خدا هر کامیزنهار منه براه باطل گامی
چون هست ترا زفیض حقّ اکرامیباید که بانعام برآری نامی