ستایش موت که روح را از قید بدن می‌رهاند و بذروهٔ آسمان قدس می‌رساند

تَعْجِیل: شتابانیدن. و تَخْلِیص: رهانیدن. و إدْناء: نزدیک کردن.

می‌فرماید: جزا دهاد خدا از ما مرگ را خیر! چه به درستی که او نیکوکارتر است به ما از پدر و مادر ما و مهربان‌تر است. تعجیل می‌کند رهانیدن نفسها را از رنج، و نزدیک می‌کند به آن سرای که آن اشرف است.

«شارح»