قرآن کریمبه زبان فارسی

اظهار رضا به قضای الهی و شکر نعم و الطاف نامتناهی

شرح دیوان منسوب به امیرالمؤمنین (ع) — قاضی کمال‌الدین میرحسین میبدی یزدی
رَضِیتُ بِما قَسَمَ اللّهُ لِیوَ فَوَّضْتُ أَمْرِی إِلیٰ خالِقِی
لَقَدْ أَحْسَنَ اللّهِ فِیما مَضَیٰکَذٰلِکَ یُحْسِنُ فِیما بَقِی

تَفْوِیض: کار به کسی گذاشتن.

می‌فرماید: خشنود شدم به آنچه قسمت کرد خدا برای من، و گذاشتم کار خود را به آفریدگار خود. هراینه به حقیقت نیکوئی کرد خدا در آنچه گذشت، همچنین نیکوئی کند در آنچه مانده است. «شارح»

در مُلک بدن چو عقل قاضی باشداز قسمت حقّ همیشه راضی باشد
چون حال گذشت بود بسیار نکوامّید که آینده چو ماضی باشد