رَضِینا قِسْمَةَ الْجَبّارِ فِینالَنا عِلْمٌ وَ لِلْأَعْداءِ مالُ
فَإِنَّ الْمالَ یَفْنیٰ عَنْ قَرِیبٍوَإِنَّ الْعِلْمَ باقٍ لا یَزالُ
الجَبّار: قیلَ من الجَبْرِ به معنی الإصلاحِ، و منه جَبْرُ العَظْمِ، و قیلَ من الجبرِ به معنی الإکراهِ، و قیلَ مَنیعٌ لا تنالُه یدُ الأفکارِ و لا تحیطُ به الأبصارُ، و منه نخلةٌ جبّارةُ، إذا طالَتْ و قال ابنُ عباس: هوالعظیم.
می‌فرماید: خشنودیم ما ببخش کردن جبار در میان ما، مر ما راست علم و مر دشمنان راست مال؛ چه به درستی که مال نیست می‌شود بعد از زمانی نزدیک، و به درستی که علم پاینده است همیشه. «شارح»
آن روز که شد روزی مردم تقسیمدادند بما علم و بدشمن زر و سیم
فردا که کنیم جان بجانان تسلیماو اهل جهنم است و ما اهل نعیم